به لطف خداوند متعال و با عنایات امام عصر عجل الله فرجه الشریف از این به بعد مطالب مرتبط با این وبلاگ در سایت "امیدیاران" قرار خواهد گرفت.
+ نوشته شده توسط صبا در جمعه دوم مرداد 1388 و ساعت
16:54 |
+ نوشته شده توسط صبا در چهارشنبه نوزدهم فروردین 1388 و ساعت
19:8 |
دوستاني كه در ايام غدير برگزار كننده جشن هستند حتما لينك زير را ببينند:
www.ghadir1429.blogfa.com
(نمونه متن كارت دعوت، نمونه متن دكلمه، نمونه متن مجري، نمونه مسابقه، نمونه سئوال از كتاب و ...)
www.ghadir1429.blogfa.com
(نمونه متن كارت دعوت، نمونه متن دكلمه، نمونه متن مجري، نمونه مسابقه، نمونه سئوال از كتاب و ...)
+ نوشته شده توسط صبا در پنجشنبه چهاردهم آذر 1387 و ساعت
22:56 |
مؤسسه تحقيقاتي حضرت ولي عصر عجل الله فرجه الشريف نرم افزار بسيار جالبي (تحت وب) به آدرس زير در اختيار علاقمندان قرار داده است:
http://www.shamim.valiasr-aj.net
به اميد ظهور
كسانيكه ايام نيمه شعبان جشن دارند حتما ببينند.
به اميد ظهور
+ نوشته شده توسط صبا در جمعه هجدهم مرداد 1387 و ساعت
10:8 |
اي خداوند جهان؛
دير شد آمدنش؛
و دلم طوفانيست،
كه چرا اين شب تاريك نرفته است و سحر پيدا نيست.
برسان زودتر اين وقت طلوع ،
برسان زودتر اين صبح سپيد ...
دير شد آمدنش؛
و دلم طوفانيست،
كه چرا اين شب تاريك نرفته است و سحر پيدا نيست.
برسان زودتر اين وقت طلوع ،
برسان زودتر اين صبح سپيد ...
+ نوشته شده توسط صبا در شنبه دوازدهم مرداد 1387 و ساعت
23:26 |
مجموعه اشعار دربارة امام عصر ارواح العالمين له الفداه
در جواني شده ام از غم اين دوران پير
ليكن از عشق تو اي يار نميگردم سير
منم آن ذره، كه بر دامن تو چنگ زدم
اي كه شد پرتو مهر و كرمت عالمگير
بهر تسخير جهان، جنگ دگر لازم نيست
چون كه زيبايي تو، كرده جهان را تسخير
نرود ياد تو، با مردنم، از خاطر من
چون وجودم همه با مهر تو شد، نقشپذير
×××
از نور تو روشن، ملكا ديدة «نرگس»
دل ميكند از هر چمني بوي تو را حس
وصف الف قامت تو درس مدارس
آن گوهر يكدانة ناياب تويي تو
×××
ما جمله نيازيم و، تو سرچشمة نازي
اي قلب جهان، كنز نهان، معدن رازي
عالم همه چون معبد و ، تو روح نمازي
آن قائم استاده به محراب تويي تو
×××
مانند تو كس چهرة دلخواه ندارد
زيبايي رخسار تو را ماه ندارد
آنجا كه تويي، نكهت گل راه ندارد
ظاهر همه جا، غائب سرداب تويي تو
×××
هر ديده كه خواهد نگرد نور خدا را
پس بنگرد آن آينة غيب نما را
گرديم پيات، خيف و منا، مروه صفا را
منظور دل از عالم اسباب تويي تو
×××
مهديا! گل نه از اين جهت به سينه زنم
كه لطيف و ، معطر و ، زيباست
بلكه چون گل شبيه صورت توست
زين جهت جاي او به سينه ماست
×××
ديده هر چند كه از ديدن تو محروم است
پرتو حسن تو بر اهل نظر معلوم است
شعله عشق تو از چهره زردم پيداست
گرچه در پرده دل راز غمت مكتوم است
اي خوش آن دم كه چو گل با لب خندان آئي
كه دل منتظران بي تو بسي مغموم است
دل بشكسته به دست تو شود باز درست
ايكه در پنجة مهر تو دلم چون موم است
اي هما، بر دل ويرانة ما سايه فكن
تا كريزد غم دنيا كه چو جغدي شوم است
صبح اميد توئي در شب ظلماني ما
ياد تو ماية تسكين دل مظلوم است
×××
تو كه بال رحمتت بر، سر ما فكنده سايه
زچه رو نهاني از ما به كجاست آشيانت
×××
از حسد، رنگ ز رخسارة معناب پريد
ز آن تجلي كه تو در دامن شبها داري
باز محراب عبادت به تو آغوش گشود
مگر اي قبلة جان قصد مصلي داري
×××
در جواني شده ام از غم اين دوران پير
ليكن از عشق تو اي يار نميگردم سير
منم آن ذره، كه بر دامن تو چنگ زدم
اي كه شد پرتو مهر و كرمت عالمگير
بهر تسخير جهان، جنگ دگر لازم نيست
چون كه زيبايي تو، كرده جهان را تسخير
نرود ياد تو، با مردنم، از خاطر من
چون وجودم همه با مهر تو شد، نقشپذير
×××
از نور تو روشن، ملكا ديدة «نرگس»
دل ميكند از هر چمني بوي تو را حس
وصف الف قامت تو درس مدارس
آن گوهر يكدانة ناياب تويي تو
×××
ما جمله نيازيم و، تو سرچشمة نازي
اي قلب جهان، كنز نهان، معدن رازي
عالم همه چون معبد و ، تو روح نمازي
آن قائم استاده به محراب تويي تو
×××
مانند تو كس چهرة دلخواه ندارد
زيبايي رخسار تو را ماه ندارد
آنجا كه تويي، نكهت گل راه ندارد
ظاهر همه جا، غائب سرداب تويي تو
×××
هر ديده كه خواهد نگرد نور خدا را
پس بنگرد آن آينة غيب نما را
گرديم پيات، خيف و منا، مروه صفا را
منظور دل از عالم اسباب تويي تو
×××
مهديا! گل نه از اين جهت به سينه زنم
كه لطيف و ، معطر و ، زيباست
بلكه چون گل شبيه صورت توست
زين جهت جاي او به سينه ماست
×××
ديده هر چند كه از ديدن تو محروم است
پرتو حسن تو بر اهل نظر معلوم است
شعله عشق تو از چهره زردم پيداست
گرچه در پرده دل راز غمت مكتوم است
اي خوش آن دم كه چو گل با لب خندان آئي
كه دل منتظران بي تو بسي مغموم است
دل بشكسته به دست تو شود باز درست
ايكه در پنجة مهر تو دلم چون موم است
اي هما، بر دل ويرانة ما سايه فكن
تا كريزد غم دنيا كه چو جغدي شوم است
صبح اميد توئي در شب ظلماني ما
ياد تو ماية تسكين دل مظلوم است
×××
تو كه بال رحمتت بر، سر ما فكنده سايه
زچه رو نهاني از ما به كجاست آشيانت
×××
از حسد، رنگ ز رخسارة معناب پريد
ز آن تجلي كه تو در دامن شبها داري
باز محراب عبادت به تو آغوش گشود
مگر اي قبلة جان قصد مصلي داري
×××
+ نوشته شده توسط صبا در دوشنبه سی و یکم تیر 1387 و ساعت
18:44 |